Meb İzin Yönetmeliği 2014

meb izin yönetmeliği 2014

Meb İzin Yönetmeliği 2014



 MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI İZİN YÖNERGESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1- (1) Bu Yönergenin amacı, Millî Eğitim Bakanlığı personelinin izin
haklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2- (1) Bu Yönerge, Millî Eğitim Bakanlığı personelini kapsar.
Dayanak
MADDE 3- (1) Bu Yönerge, 14/07/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları
Kanunu, 22/05/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu ve 25/08/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî
Eğitim Bakanlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile
06/06/1978 tarihli ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli
Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4- (1) Bu Yönergede geçen;
a) Amir: Bu Yönerge ile izin verme yetkisi verilenleri,
b) Bakan: Millî Eğitim Bakanını,
c) Bakanlık: Millî Eğitim Bakanlığını,
ç) Geçici personel: 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (C)
bendine göre geçici personel statüsünde görev yapanları,
d) Hastalık raporu: İlgili mevzuatında öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde yapılan
muayene ve tedavi sonucunda yetkili hekim ve sağlık kurulları tarafından hastanın sağlık
durumunu belirtmek amacıyla düzenlenen belgeyi,
e) İşçi: 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak
çalışan gerçek kişiyi,
f) İzin: Millî Eğitim Bakanlığı personelinin, bu Yönergede belirtilen süre ve şartlarda
olmak üzere, amirleri tarafından uygun bulunan zamanlarda görevlerinden geçici olarak
ayrılmalarını,
g) Kurul raporu: İlgili mevzuatında öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde yapılan
muayene ve tedavi sonucunda hastanın sağlık durumunu belirtmek amacıyla oluşturulan
sağlık kurulları tarafından düzenlenen belgeyi,
ğ) Memur: 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (A) bendine
göre memur statüsünde görev yapanları,
h) Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının
bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin
dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı
niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya kurumlarınca sağlanan taşıt
araçları ile gidilip gelinebilen yerleri,
ı) Sözleşmeli personel: 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin
(B) bendine göre sözleşmeli personel statüsünde görev yapanları,
i) Yıl: Bir takvim yılını,
ifade eder.İKİNCİ BÖLÜM
Memurların İzinleri
İzin çeşitleri
MADDE 5- (1) Memurlar için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:
a) Yıllık izin,
b) Mazeret izni,
c) Hastalık ve refakat izni,
ç) Aylıksız izin,
d) Diğer izinler.
İzin vermeye yetkili amirler
MADDE 6- (1) İzin vermeye yetkili amirler:
a) Merkez teşkilâtında; (5)
1) Müsteşar, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanı, Rehberlik ve Denetim Başkanı, Basın
ve Halkla İlişkiler Müşaviri, bakanlık müşavirleri ve Özel Kalem Müdürüne Bakan,
2) Müsteşar Yardımcıları, İç Denetim Birimi Başkanı ve birim amirlerine Müsteşar
3) Grup başkanlarına birim amirleri,
4) Diğer memurlara grup başkanları,
b) Taşra teşkilâtında:
1) İl millî eğitim müdürlerine vali, ilçe millî eğitim müdürlerine kaymakamlar,
2) İl millî eğitim müdür yardımcıları ve il eğitim denetmenlerine il millî eğitim
müdürleri,
3) Şube müdürleri, tesis müdürleri ve okul müdürlerine bağlı oldukları il/ilçe millî
eğitim müdürleri,
4) Diğer memurlardan il/ilçe millî eğitim müdürlüklerinde görev yapanlara şube
müdürleri, eğitim kurumlarında görev yapanlara eğitim kurumu müdürleri,
c) Yurt dışı teşkilâtında;
1) Eğitim müşavirlerine büyükelçiler,
2) Eğitim ataşelerine başkonsoloslar,
tarafından verilir.
Yıllık izin
MADDE 7- (1) Öğretmen dışındaki memurlar, kendilerine ikinci görev olarak
okul/kurum yöneticiliği verilenler ve yüz yüze eğitim yapılmayan eğitim kurumlarında
görevli öğretmenlerden hizmet süresi bir yıldan on yıla kadar (on yıl dâhil) olanların yıllık
izin süreleri yirmi gün, on yıldan fazla olanların ise otuz gündür.
(2) Memura verilecek yıllık izin süresinin hesabında, hangi statüde olursa olsun kamu
kurumlarında geçen hizmet süreleri, kamu kurum ve kuruluşlarında geçmese dahi Devlet
memurlarının kazanılmış hak aylıklarında değerlendirilen hizmet süreleri dikkate alınır.
(3) Yıllık izinlerini memuriyetlerinin bulunduğu yer dışında geçirecek olanların izin
sürelerine, görev yeri ile iznin geçirileceği yerin uzaklığı dikkate alınarak ve zorunlu haller
belirtilmek suretiyle izin vermeye yetkili amirlerince gidiş ve dönüş için en çok ikişer gün
olmak üzere yol süresi eklenebilir.
(4) Yıllık izinler, görevin aksamaması şartıyla amirin uygun bulacağı zamanlarda
toptan veya kısım kısım kullanılabilir.
(5) Birbirini izleyen iki yılın izni, içinde bulunulan yılda aynı usulle kullanılabilir. Bir
önceki yıldan devreden izin ile içinde bulunulan yıla ait izin toplamının kısmen veya toptan
kullanılamaması hâlinde, sadece içinde bulunulan yıl iznine denk olan kısmı bir sonraki yıldakullanılabilir. Bu şekilde yıl içinde kullanılan izinler öncelikle bir önceki yıldan devreden izin
süresinden düşülür.
(6) Diğer hizmet sınıflarına ait kadrolara atanan öğretmenlerden yarıyıl ve yaz tatilini
kullanmış olanlara, o hizmet yılına ait yıllık izin verilmez. Bunlardan yarıyıl tatilini kullanmış
ancak yaz tatilini kullanmamış olanlara, kullanabilecekleri yıllık izin süresinden yarıyıl
tatiline ait süre düşülerek o yıl için kalan süre kadar izin kullandırılır.
(7) Memurluğa açıktan ve kurumlar arası atananlara, göreve başladıkları yılın yıllık
izni aynı usulle kullandırılır.
(8) Aday memurlara yıllık izin verilemez. Ancak aday memurlara, adaylık süresinin
bir yıldan uzun sürmesi halinde aynı usulle yıllık izin kullandırılır.
(9) Memurlara gelecek yılın izninden düşülmek üzere yıllık izin verilemez.
(10) Öğretmenler yaz ve dinlenme tatillerinde izinli sayılırlar. Bunlara ayrıca yıllık
izin verilmez.
Yıllık izin vermekle yetkili amirler ve amirin takdir hakkı
MADDE 8- (1) Yıllık izin memurun isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler
tarafından verilir.
(2) Amirler, memurların yıllık izinlerini kullanmalarında takdir hakkına sahiptir.
Amirler bu haklarını, görevin aksamamasını ve memurların isteklerini birlikte göz önünde
bulundurarak, açıklık ve eşitlik ilkeleri çerçevesinde memurların yıllık izin zamanını
planlayarak kullanırlar.
İzinli memurların göreve çağrılması
MADDE 9- (1) Yıllık iznini kullanmakta olan memurlardan hizmetine ihtiyaç
duyulanlar, izin vermeye yetkili amirler veya üst amirlerce yazılı veya kayıt altına alınmak
şartıyla sözlü olarak göreve çağrılabilir. Bu durumda memurun belli yol süresini takip eden
ilk iş gününde görevine dönmesi zorunludur.
Mazeret izni
MADDE 10- (1) Verilmesi zorunlu olan mazeret izinleri şunlardır:
a) Kadın memura doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum yaptığı tarihten itibaren
8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir. Çoğul gebelik halinde
doğumdan önceki 8 haftalık süreye 2 hafta süre eklenir. Sağlık durumu uygun olduğu takdirde
hekimin onayı ile memur isterse doğumdan önceki 3 haftaya kadar çalışabilir. Bu durumda,
kadın memurun fiilen çalıştığı süreler doğum sonrası analık izni süresine eklenir.
b) Doğumun erken gerçekleşmesi sebebiyle, doğum öncesi analık izninin
kullanılamayan bölümü de doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir.
c) Doğumun beklenen tarihten sonra gerçekleşmesi halinde, fazladan geçen süreler
doğum sonrası analık izni süresinden düşülmez.
ç) Doğumda veya doğum sonrasında analık izni kullanılırken annenin ölümü hâlinde,
isteği üzerine memur olan babaya anne için öngörülen süre kadar izin verilir.
d) Kadın memura, çocuğunu emzirmesi için doğum sonrası analık izni süresinin bitim
tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir buçuk saat süt izni
verilir.
e) Erkek memura, isteği üzerine eşinin doğum yapması nedeniyle doğum tarihinden
itibaren on gün izin verilir.
f) Memura, isteği üzerine kendisinin veya çocuğunun evlenmesi halinde evlilik
tarihinden itibaren yedi gün izin verilir.
g) Memura, isteği üzerine eşinin, çocuğunun, kendisinin veya eşinin ana, baba veya
kardeşinin ölümü halinde ölüm tarihinden itibaren yedi gün izin verilir.(2) Amirin takdirine bağlı olan mazeret izinleri şunlardır:
a) Birinci fıkrada belirtilen hallerden başka, memurlara mazeretleri nedeniyle bir yıl
içinde toptan veya kısım kısım olarak on gün izin verilebilir.
b) Memura, zorunluluk halinde ve memurun gelecek yıl kullanacağı yıllık izninden
düşülmesi şartıyla ikinci defa on gün mazeret izni verilebilir. Bu izin öğretmenlere verilmez.
(3) Birinci fıkraya göre verilecek mazeret izinleri memurun isteği üzerine 6 ncı
maddede belirtilen amirler, ikinci fıkraya göre verilecek mazeret izinleri ise memurun isteği
üzerine 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 104 üncü maddesinin (C) fıkrasında
belirtilen amirler tarafından verilir.(1)
Hastalık ve refakat izni
MADDE 11- (1) Memura, verilecek raporda gösterilecek lüzum üzerine kanser, verem
ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı hâlinde onsekiz aya
kadar, diğer hastalık hâllerinde ise oniki aya kadar hastalık izni verilir. Azamî izin sürelerinin
hesabında, aynı hastalığa bağlı olarak fasılalarla kullanılan hastalık izinleri de, iki izin
arasında geçen sürenin bir yıldan az olması kaydıyla dikkate alınır.
(2) İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile
tespit edilen memurun izni, birinci fıkrada belirtilen süreler kadar uzatılır. Bu sürenin sonunda
da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır. Memurun, hastalığı
sebebiyle yataklı tedavi kurumunda yatarak gördüğü tedavi süreleri, birinci fıkrada belirtilen
hastalık iznine ait sürenin hesabında dikkate alınır.
(3) Görevi sırasında veya görevinden dolayı bir kazaya veya saldırıya uğrayan veya bir
meslek hastalığına tutulan memur, iyileşinceye kadar izinli sayılır.
(4) Devlet Memurlarına Verilecek Hastalık Raporları ile Hastalık ve Refakat İznine
İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre memurlara tek hekim raporu
ile bir defada en çok on gün rapor verilebilir. Raporda kontrol muayenesi öngörülmüş ise
kontrol muayenesi sonrasında tek hekim tarafından en çok on gün daha rapor verilebilir.
(5) Kontrol muayenesi sonrası hastalığın devam etmesi sebebiyle verilecek hastalık
raporlarının on günü aşması durumunda, bu raporun sağlık kurulunca verilmesi zorunludur.
Ancak o yerde sağlık kurulu bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli bir sağlık
hizmet sunucusu bulunmaması ve hastanın tıbbî sebeplerle sağlık kurulu bulunan Sosyal
Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmet sunucusuna nakline imkân bulunmaması
hâlinde tek hekim en çok on gün daha hastalık raporu düzenleyebilir. Raporda nakle engel
olan tıbbî sebeplerin hekim tarafından belirtilmesi zorunludur. Bu şekilde tek hekim
tarafından düzenlenen hastalık raporlarının geçerli sayılabilmesi için, bunların il sağlık
müdürlüğünün belirleyeceği sağlık kurullarınca onaylanması şarttır.
(6) Memurlara bir takvim yılı içinde tek hekim tarafından verilecek raporların toplamı
kırk günü geçemez. Bu süreyi geçen hastalık raporları sağlık kurulunca verilir. Tek hekimlerin
değişik tarihlerde düzenledikleri hastalık raporlarında gösterdikleri zorunluluk üzerine yıl
içinde toplam kırk gün hastalık izni kullanan memurların, o yıl içinde bu süreyi aşacak şekilde
tek hekimlerden aldıkları ilk ve müteakip raporların geçerli sayılabilmesi için bunların resmî
sağlık kurullarınca onaylanması gereklidir.
(7) Aile hekimi ve kurum tabiplerinin vereceği raporlar da tek hekim raporu
kapsamında değerlendirilir.
(8) Yurt dışında tek hekim veya sağlık kurulları, ilgili ülkenin mahallî mevzuatında
tespit edilmiş süreler dâhilinde hastalık raporu düzenleyebilirler. Ancak bu şekilde alınan
raporlara dayalı olarak birinci fıkradaki süreler dâhilinde hastalık izni verilebilmesi için
raporun ve raporda belirtilen sürelerin o ülke mevzuatına uygunluğunun dış temsilciliklerce
onaylanması zorunludur.
(9) Memurun bakmakla yükümlü olduğu veya memur refakat etmediği takdirde hayatı
tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir kaza geçirmesi
veya tedavisi uzun süren bir hastalığının bulunması hâllerinde, bu hâllerin sağlık kuruluraporuyla belgelendirilmesi şartıyla, aylık ve özlük hakları korunarak, üç aya kadar izin
verilir. Gerektiğinde bu süre bir katına kadar uzatılır. Buna göre;
(a) Memurun, bakmakla yükümlü olduğu ana, baba, eş ve çocuklarından birinin veya
bakmakla yükümlü olmamakla birlikte refakat edilmediği takdirde hayatı tehlikeye girecek
olan ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir kaza geçirdiğini ya da
tedavisi uzun süren bir hastalığı bulunduğunu sağlık kurulu raporuyla belgelendirmesi
zorunludur.
(b) (a) bendi çerçevesinde düzenlenecek ve refakat sebebiyle izin verilmesine esas
teşkil edecek sağlık kurulu raporunda refakati gerektiren tıbbî sebepler, refakat edilmediği
takdirde hayatî tehlike bulunup bulunmadığı, sürekli ve yakın bakım gerekip gerekmediği, üç
ayı geçmeyecek şekilde refakat süresi ve varsa refakatçinin sahip olması gereken özel
nitelikler yer alır. Gerekli görülmesi hâlinde üç aylık süre aynı koşullarda bir katına kadar
uzatılır.
(c) Aynı kişiyle ilgili olarak aynı dönemde birden fazla memur refakat izni
kullanamaz.
(ç) Aynı kişi ve aynı vakaya dayalı olarak verilecek refakat izninin toplam süresi altı
ayı geçemez.
(d) İzin süresi içinde refakati gerektiren durumun ortadan kalkması hâlinde memur
iznin bitmesini beklemeksizin göreve başlar. Bu durumda veya izin süresinin bitiminde
göreve başlamayan memurlar, izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terk etmiş sayılarak
haklarında 657 sayılı Kanun ve özel kanunların ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.
(e) Bu fıkraya göre verilecek izin memurun isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen
amirler tarafından verilir.(2)
Hastalık raporlarının hastalık iznine çevrilmesi
MADDE 12- (1) Hastalık raporlarının hastalık iznine çevrilebilmesi için;
(a) Memurların hastalık raporlarının, ilgili mevzuatında belirtilen usul ve esaslar
çerçevesinde kendilerini tedavi eden kurum tabipliği, aile hekimliği veya Sosyal Güvenlik
Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmeti sunucuları tarafından düzenlenmesi,
(b) Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmesi bulunmayan sağlık hizmeti sunucuları
tarafından verilen ve istirahat süresi on günü geçmeyen raporların, Sosyal Güvenlik Kurumu
ile sözleşmeli sağlık hizmeti sunucusu hekimi tarafından, istirahat süresi on günü aşan
raporların ise Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmeti sunucusu sağlık
kurulunca onanması,
(c) Yurt dışında sürekli görevli memurlar ile geçici görevle veya bilgi ve görgüsünü
artırmak, staj yapmak gibi sebeplerle yurt dışına gönderilen ya da yıllık izinlerini yurt dışında
kullanırken hastalanan memurların hastalık raporlarının ilgili ülkenin mahallî mevzuatına göre
düzenlenmiş olması,
ç) Hastalık raporlarının, geçici görev ve kanunî izinlerin kullanılması durumu ile acil
vakalar hariç, memuriyet mahallindeki veya hastanın sevkinin yapıldığı sağlık hizmeti
sunucularından alınması,
gerekir.
(2) Hastalık raporlarının aslının veya bir örneğinin en geç raporun düzenlendiği günü
takip eden günün mesai saati bitimine kadar elektronik ortamda veya uygun yollarla bağlı
olunan disiplin amirine intikal ettirilmesi; örneği gönderilmiş ise, rapor süresi sonunda
raporun aslının teslim edilmesi zorunludur. Yıllık iznini yurt dışında geçiren memurların
aldıkları hastalık raporları, dış temsilciliklerce onaylanmalarını müteakip en geç izin bitim
tarihinde disiplin amirlerine intikal ettirilir.
(3) Bu Yönerge ile tespit edilen usul ve esaslara uyulmaksızın alınan hastalık
raporlarına dayanılarak hastalık izni verilemez. Hastalık raporlarının bu Yönerge ile tespit
edilen usul ve esaslara uygun olmaması hâlinde bu durum memura yazılı olarak bildirilir. Bu
bildirim üzerine memur, bildirimin yapıldığı günü takip eden gün göreve gelmekleyükümlüdür. Bildirim yapıldığı hâlde görevlerine başlamayan memurlar izinsiz ve özürsüz
olarak görevlerini terk etmiş sayılarak haklarında 657 sayılı Kanun ve özel kanunların ilgili
hükümleri uyarınca işlem yapılır.
(4) Hastalık raporlarının fenne aykırı olduğu konusunda tereddüt bulunması hâlinde,
memur hastalık izni kullanıyor sayılmakla birlikte Sağlık Bakanlığınca belirlenen ve
memurun bulunduğu yere yakın bir hakem hastaneye sevk edilir ve sonucuna göre işlem
yapılır.
(5) Memurlara hastalık raporlarında gösterilen süreler kadar hastalık izni verilir.
(6) Hastalık izni 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir. Ancak, geçici
görev veya vekâlet sebebiyle diğer kurumlarda görevli memurlara görev yaptıkları kurumların
izin vermeye yetkili amirlerince, yurt dışında geçici görevli memurlara ise misyon şeflerince
hastalık izni verilir.
Yıllık izinde iken verilen hastalık raporları
MADDE 13- (1) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun
hastalık izin süresinin yıllık izninin bittiği tarihten önce sona ermesi hâlinde, memur kalan
yıllık iznini kullanmaya devam eder.
(2) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun hastalık izin
süresinin yıllık izninin kalan kısmından daha fazla olması hâlinde, hastalık izninin bitimini
müteakiben memurun göreve başlaması zorunludur.
(3) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun hastalık izni ile
yıllık izninin aynı tarihte bitmesi hâlinde, memur izinlerin bittiği tarihte görevine başlar.
(4) Hastalık izni sebebiyle kullanılamayan yıllık izinler, 7 nci maddeye göre
kullandırılır.
Memurun iyileştiğine dair sağlık raporu
MADDE 14- (1) Azami süreler kadar hastalık izni kullanan memurun bu iznin
sonunda işe başlayabilmesi için iyileştiğine dair resmî sağlık kurulu raporunu ibraz etmesi
zorunludur. Bu rapor, yurt dışındaki memurlar için mahallî usule göre düzenlenir. İzin
süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile tespit edilen
memurun izni 11 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen süreler kadar uzatılır. Bu sürenin
sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır.
Aylıksız izin
MADDE 15- (1) Memurlara, refakat izninin bitiminden itibaren, sağlık kurulu
raporuyla belgelendirilmesi şartıyla, istekleri üzerine onsekiz aya kadar aylıksız izin
verilebilir.
(2) Doğum yapan memura doğum sonrası analık izni süresinin bitiminden, eşi doğum
yapan memura ise doğum tarihinden itibaren olmak üzere, istekleri üzerine yirmidört aya
kadar toptan veya kısım kısım aylıksız izin verilir. Aylıksız izin süresinin bitimine bir aydan
daha az bir süre kalanlara bu kapsamda aylıksız izin verilmez.
(3) Üç yaşını doldurmamış bir çocuğu eşiyle birlikte veya münferit olarak evlat edinen
memurlar ile memur olmayan eşin münferit olarak evlat edinmesi hâlinde memur olan
eşlerine, çocuğun ana ve babasının rızasının kesinleştiği tarihten veya vesayet dairelerinin izin
verme tarihinden itibaren, istekleri üzerine yirmidört aya kadar aylıksız izin verilir. Evlat
edinen her iki eşin memur olması durumunda bu süre, eşlerin talebi üzerine yirmidört aylık
süreyi geçmeyecek şekilde, birbirini izleyen iki bölüm hâlinde eşlere kullandırılabilir.
(4) Özel burs sağlayan ve bu burstan istifade etmesi için kendilerine aylıksız izin
verilenler de dâhil olmak üzere burslu olarak ya da bütçe imkânlarıyla yetiştirilmek üzere yurt
dışına gönderilen; sürekli görevle yurt içine ya da yurt dışına atanan veya en az altı ay süreyleyurt dışında geçici olarak görevlendirilen memurlar veya diğer personel kanunlarına tâbi
olanlar ile yurt dışına kamu kurumlarınca gönderilmiş olan öğrencilerin memur olan eşleri ve
yabancı bir memlekette veya uluslararası bir kuruluşta görev almak üzere izin verilenlerin
memur olan eşlerine görev veya öğrenim süresi içinde aylıksız izin verilebilir.
(5) Memura, yıllık izinde esas alınan süreler itibarıyla beş hizmet yılını tamamlamış
olması ve isteği hâlinde memuriyeti boyunca ve en fazla iki defada kullanılmak üzere, toplam
bir yıla kadar aylıksız izin verilebilir. Ancak, sıkıyönetim, olağanüstü hâl veya genel hayata
müessir afet hâli ilan edilen bölgelere 657 sayılı Kanunun 72 nci maddesi gereğince belli bir
süre görev yapmak üzere zorunlu olarak sürekli görevle atananlar hakkında bu bölgelerdeki
görev süreleri içinde bu fıkra hükmü uygulanmaz.
(6) Yabancı memleketlerin resmi kurumlarında veya uluslararası kuruluşlarda
görevlendirilen memurlara, merkez teşkilatında görev yapanlar bakımından görev yaptığı
birim, taşra teşkilatında görev yapanlar bakımından ise görev yaptığı valilik teklifi ve İnsan
Kaynakları Genel Müdürlüğünün önerisi üzerine Bakan tarafından her üç yılda bir Bakan
onayı yenilemek kaydıyla, memuriyet süresince yabancı memleketlerin resmi kurumlarında
görev alanlar için 10, uluslararası kuruluşlarda görev alanlar için 21 yıla kadar aylıksız izin
verilebilir.
(7) Memurlardan mesleklerine ait hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini
artırmak veya staj yapmak üzere yurt dışına gönderilenlere, 657 sayılı Devlet Memurları
Kanununun 79 uncu maddesi dikkate alınarak aylıklı izin verilebilir. Şahsen özel burs
sağlayanlara aylıksız izin verilebilmesi için bursun miktarı, şekli, süresi ve kaynağı
bakımından izin vermekle yetkili makamca uygun bulunması şarttır.
(8) Muvazzaf askerliğe ayrılan memurlar askerlik süresince görev yeri saklı kalarak
aylıksız izinli sayılır.
Göreve başlama zorunluluğu
MADDE 16- (1) Aylıksız izin alanlar, izin süresinin bitiminden önce izne konu olan
özrünün ortadan kalkması halinde derhal görevine dönmek zorundadır. Aylıksız izin süresinin
bitiminden önce mazereti gerektiren sebebin ortadan kalkması hâlinde, on gün içinde göreve
dönülmesi zorunludur. Aylıksız izin süresinin bitiminde veya mazeret sebebinin kalkmasını
izleyen on gün içinde görevine dönmeyenler, memuriyetten çekilmiş sayılır.
(2) Muvazzaf askerlik için aylıksız izine ayrılanların göreve dönmek için başvuru
tarihinden itibaren azami 30 gün içinde göreve başlatılmaları zorunludur.
(3) Aylıksız izin kullanmakta iken hastalık raporu verilen ve raporda belirtilen
dinlenme süresinin bitimi aylıksız izin süresinin bitiminden sonraki bir tarihe rastlayan
memurlar, izne çevrilmiş olmak şartıyla raporda belirtilen sürenin sonunda göreve başlarlar.
Aylıksız izin vermekle yetkili amirler
MADDE 17- (1) Aylıksız izin, 15 inci maddenin altıncı fıkrası hariç olmak üzere,
memurun isteği üzerine;
a) Merkez teşkilâtında; (6)
1) Müsteşar, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanı, Rehberlik ve Denetim Başkanı, Basın
ve Halkla İlişkiler Müşaviri, bakanlık müşavirleri ve Özel Kalem Müdürüne Bakan,
2) Müsteşar Yardımcıları, İç Denetim Birimi Başkanı ve birim amirlerine Müsteşar,
3) Diğer memurlara İnsan Kaynakları Genel Müdürü
b) Taşra teşkilâtında;
1) İl millî eğitim müdürlerine vali, ilçe millî eğitim müdürlerine kaymakam,
2) Diğer memurlardan il millî eğitim müdürlüklerinde görev yapanlara il millî eğitim
müdürü, ilçe millî eğitim müdürlüklerinde görev yapanlara ilçe millî eğitim müdürü,c) Yurt dışı teşkilâtında;
1) Bağlı oldukları misyon şefinin uygun görüşü üzerine eğitim müşavirlerine ve eğitim
ataşesine Müsteşar,
tarafından verilir.
Diğer izinler
MADDE 18- (1) Memurun kullanacağı diğer izinlere ilişkin uyulacak hususlar
şunlardır:
a) Özre bağlı yer değiştirme istekleri norm kadro yetersizliği sonucu yerine
getirilemeyen öğretmenlere istekleri üzerine 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 37
nci maddesinin beşinci fıkrasına göre, diğer memurlardan eşlerinin bulunduğu yere ataması
yapılamayanlara ise istekleri üzerine 657 sayılı Kanunun 72 nci maddesine göre izin
verilebilir.
b) Memurlardan Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsüne devam edenlere,
eğitimleri süresince aylıklı izin verilir. (3)
c) Hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan personele, her yıl yıllık izinlerine
ilaveten bir ay süreyle sağlık izni verilir.
ç) Barışta ve seferde muvazzaflık hizmeti dışında silâhaltına alınan memurlara,
silâhaltında bulundukları sürece izin verilir.
d) Öğretmenler hariç olmak üzere, fazla çalışma ücreti verilmeksizin günlük çalışma
saatleri dışında çalıştırılan memurlara, fazla çalışmasının her 8 saati bir gün hesap edilerek
izin verilir. Fazla çalışmaları karşılığında ayrıca ek ders ücretinden yararlandırılmaları
öngörülmeyen okul/kurum yöneticilerine de bu kapsamda izin verilir. Bu şekilde verilecek
iznin en çok 10 günlük kısmı yıllık izinle birleştirilerek o yıl içinde kullandırılabilir.
e) Memurlardan lisansüstü öğrenime devam edenlere, görevlerini aksatmamak şartıyla
izin verilmesi hususunda gerekli kolaylık sağlanır. Öğretmenlerin ders programları, lisansüstü
öğrenimlerine devam edebilmelerine imkân verecek şekilde düzenlenir. (4)
(2) Birinci fıkrada düzenlenen izinler, birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerine göre
verileceklere 17 nci maddede belirtilen amirler, diğer bentlere göre verileceklere 6 ncı
maddede belirtilen amirler tarafından verilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Sözleşmeli Personelin İzinleri
İzin çeşitleri
MADDE 19- (1) Sözleşmeli personel için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:
a) Yıllık izin,
b) Mazeret izni,
c) Hastalık izni,
ç) Diğer izinler.
Yıllık izin
MADDE 20- (1) Sözleşmeli personelden hizmet süreleri bir yıldan on yıla kadar (on
yıl dâhil) olanların yıllık izin süreleri yirmi gün, on yıldan fazla olanların ise otuz gündür.
(2) Sözleşmeli personele verilecek yıllık izin süresinin hesabında 217 sayılı Devlet
Personel Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci
maddesinde sayılan kurumlarda sosyal güvenlik kurumlarına prim ödemek suretiyle geçen
süreler dikkate alınır.
(3) Yıllık izinler, görevin aksamaması şartıyla amirin uygun bulacağı zamanlarda
toptan veya kısım kısım kullanılabilir.(4) Sözleşmeli öğretmenler yaz ve dinlenme tatillerinde izinli sayılırlar. Bunlara
ayrıca yıllık izin verilmez.
Yıllık izin vermekle yetkili amirler ve amirin takdir hakkı
MADDE 21- (1) Yıllık izin, sözleşmeli personelin isteği üzerine 6 ncı maddede
belirtilen amirler tarafından verilir.
(2) Amirler, sözleşmeli personelin yıllık izinlerini kullanmalarında takdir hakkına
sahiptir. Amirler bu haklarını, görevin aksamamasını göz önünde bulundurarak açıklık ve
eşitlik kuralları içinde sözleşmeli personelin yılı içinde izin kullanma zamanını planlayarak
kullanırlar.
İzinli sözleşmeli personelin göreve çağrılması
MADDE 22- (1) Yıllık iznini kullanmakta olan sözleşmeli personelden hizmetine
ihtiyaç duyulanlar, izin vermeye yetkili amirler veya üst amirlerce yazılı veya kayıt altına
alınmak şartıyla sözlü olarak göreve çağırılabilir. Bu durumda sözleşmeli personelin belli yol
süresini takip eden ilk iş gününde görevine dönmesi zorunludur.
Mazeret izni
MADDE 23- (1) Mazeret izinlerinin kullanılmasına ilişkin uyulacak hususlar
şunlardır:
a) Kadın sözleşmeli personele doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum yaptığı
tarihten itibaren 8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir. Çoğul gebelik
halinde doğumdan önceki 8 haftalık süreye 2 hafta süre eklenir. Sağlık durumu uygun olduğu
takdirde hekimin onayı ile sözleşmeli personel isterse doğumdan önceki 3 haftaya kadar
çalışabilir. Bu durumda, sözleşmeli personelin çalıştığı süreler doğum sonrası sürelere eklenir.
b) Kadın sözleşmeli personele, bir yaşından küçük çocuklarını emzirmeleri için günde
toplam bir buçuk saat süt izni verilir.
c) Erkek sözleşmeli personele, isteği üzerine eşinin doğum yapması nedeniyle doğum
tarihinden itibaren iki gün izin verilir.
ç) Sözleşmeli personele, isteği üzerine kendisinin veya çocuğunun evlenmesi halinde
evlilik tarihinden itibaren üç gün izin verilir.
d) Sözleşmeli personele, isteği üzerine annesinin, babasının eşinin, çocuğunun veya
kardeşinin ölümü halinde ölüm tarihinden itibaren üç gün izin verilir.
(2) Mazeret izni sözleşmeli personele isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler
tarafından verilir.
Hastalık izni
MADDE 24- (1) Sözleşmeli personele, resmi hekim raporuna bağlı olarak ücretli
hastalık izni verilebilir.
(2) Hastalık izni, 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir.
Diğer izinler
MADDE 25- (1) Hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan ve doğrudan
radyasyona maruz kalan sözleşmeli personele ilgili mevzuatı uyarınca ücretli sağlık izni
verilir. Bu izin, 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir.DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Geçici Personelin İzinleri
İzin çeşitleri
MADDE 26- (1) Geçici personel için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:
a) Ücretli izin,
b) Mazeret izni,
c) Hastalık izni,
ç) Diğer izinler.
Ücretli izin
MADDE 27- (1) Geçici personele, çalıştıkları her ay için azami iki gün ücretli izin
verilebilir. Bu izinler toplu olarak da kullandırılabilir.
(2) Ücretli izin geçici personele isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler
tarafından verilir.
Mazeret izni
MADDE 28- (1) Geçici personele doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum yaptığı
tarihten itibaren 8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir. Çoğul gebelik
halinde doğumdan önceki 8 haftalık süreye 2 hafta süre eklenir. Sağlık durumu uygun olduğu
takdirde hekimin onayı ile geçici personel isterse doğumdan önceki 3 haftaya kadar
çalışabilir. Bu durumda, geçici personelin çalıştığı süreler doğum sonrası sürelere eklenir.
(2) Geçici personele, çocuklarını emzirmeleri için doğum sonrası izin süresinin bitim
tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir buçuk saat süt izni
verilir.
(3) Geçici personele, isteği üzerine eşinin doğum yapması nedeniyle doğum tarihinden
itibaren yedi gün ücretli mazeret izni verilir.
4) Geçici personele, isteği üzerine kendisinin veya çocuğunun evlenmesi halinde
evlilik tarihinden itibaren yedi gün ücretli mazeret izni verilir.
5) Geçici personele, isteği üzerine annesinin, babasının, eşinin, çocuğunun, kardeşinin
veya eşinin anne, baba ve kardeşinin ölümü hâlinde ölüm tarihinden itibaren yedi gün ücretli
mazeret izni verilir.
(7)
6) Mazeret izni geçici personele isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler
tarafından verilir.
Hastalık izni
MADDE 29- (1) Geçici personele, resmî hekim raporuna bağlı olarak yılda otuz günü
geçmemek üzere ücretli hastalık izni verilebilir.
(2) Hastalık izni geçici personele 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir.
Diğer izinler
MADDE 30- (1) Hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan ve doğrudan
radyasyona maruz kalan geçici personele ilgili mevzuatı uyarınca ücretli sağlık izni verilir. Bu
izin geçici personele isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir.BEŞİNCİ BÖLÜM
İşçilerin İzinleri
İzin çeşitleri
MADDE 31- (1) İşçiler için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:
a) Yıllık ücretli izin,
b) Ücretsiz izin.
Yıllık ücretli izin
MADDE 32- (1) İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde
olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir.
(2) Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez.
(3) Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde
çalışanlara bu Yönergenin yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz.
(4) İşçilerin yıllık izin süreleri, hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dâhil)
olanlar bakımından ondört günden, beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlar bakımından yirmi
günden, onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlar bakımından yirmialtı günden az olamaz. Ancak
onsekiz ve daha küçük yaştaki işçiler ile elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık
ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz.
(5) Yıllık izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.
Yıllık ücretli izne hak kazanma ve izni kullanma dönemi
MADDE 33- (1) Yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında
işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları süreler birleştirilerek göz
önüne alınır. Bu sürelere, bir işverenin 4857 sayılı Kanun kapsamına giren işyerinde
çalışmakta olan işçilerin aynı işverenin işyerlerinde 4857 sayılı Kanun kapsamına girmeksizin
geçirmiş bulundukları süreler de dâhil edilir.
(2) Bir yıllık süre içinde 4857 sayılı Kanunun 55 inci maddesinde sayılan haller
dışındaki sebeplerle işçinin devamının kesilmesi halinde bu boşlukları karşılayacak kadar
hizmet süresi eklenir ve bu suretle işçinin izin hakkını elde etmesi için gereken bir yıllık
hizmet süresinin bitiş tarihi gelecek hizmet yılına aktarılır.
(3) İşçinin gelecek izin hakları için geçmesi gereken bir yıllık hizmet süresi, bir önceki
izin hakkının doğduğu günden başlayarak gelecek hizmet yılına doğru ve ikinci fıkra ile 4857
sayılı Kanunun 55 inci maddesi hükümleri gereğince hesaplanır.
(4) İşçiler yıllık ücretli izinlerini, bir ila üçüncü fıkralar ile 4857 sayılı Kanunun 55
inci maddesi hükümlerine göre hesaplanacak her hizmet yılına karşılık olmak üzere gelecek
hizmet yılı içinde kullanırlar.
(5) Aynı bakanlığa bağlı işyerleri ile aynı bakanlığa bağlı tüzel kişilerin işyerlerinde
geçen süreler ile kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş
yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar veya bunlara bağlı işyerlerinde geçen süreler,
işçinin yıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz önünde bulundurulur.
Yıllık ücretli izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller
MADDE 34- (1) Yıllık ücretli izin hakkının hesabında;
a) 4857 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde
öngörülen süreden fazla olmamak üzere, işçinin uğradığı kaza veya tutulduğu hastalıktan
ötürü işine gidemediği günler,
b) Kadın işçilerin 4857 sayılı Kanunun 74 üncü maddesi gereğince doğumdan önce ve
sonra çalıştırılmadıkları günler,c) Bir yılda 90 günden fazla olmamak üzere, işçinin muvazzaf askerlik hizmeti dışında
manevra veya herhangi bir kanundan dolayı ödevlendirilmesi sırasında işine gidemediği
günler,
ç) İşçinin yeniden işe başlaması şartıyla, çalışmakta olduğu işyerinde zorlayıcı
sebepler yüzünden işin aralıksız bir haftadan çok tatil edilmesi sonucu olarak işçinin
çalışmadan geçirdiği zamanın onbeş günü,
d) 4857 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinde belirtilen süreler,
e) Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri,
f) 3153 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan tüzüğe göre röntgen muayenehanelerinde
çalışanlara pazardan başka verilmesi gereken yarım günlük izinler,
g) İşçilerin arabuluculuk toplantılarına katılmaları, hakem kurullarında bulunmaları,
bu kurullarda işçi temsilciliği görevlerini yapmaları, çalışma hayatı ile ilgili mevzuata göre
kurulan meclis, kurul, komisyon ve toplantılara yahut işçilik konuları ile ilgili uluslararası
kuruluşların konferans, kongre veya kurullarına işçi veya sendika temsilcisi olarak katılması
sebebiyle işlerine devam edemedikleri günler,
ğ) İşçilerin evlenmelerinde üç güne kadar, ana veya babalarının, eşlerinin, kardeş veya
çocuklarının ölümünde üç güne kadar verilecek izinler,
h) İşveren tarafından verilen diğer izinler ile 4857 sayılı Kanunun 65 inci
maddesindeki kısa çalışma süreleri,
ı) İşçiye 4857 sayılı Kanun kapsamında verilmiş bulunan yıllık ücretli izin süresi,
çalışılmış gibi sayılır.
Yıllık ücretli iznin uygulanması
MADDE 35- (1) Yıllık ücretli izin işveren tarafından bölünemez.
(2) Bu iznin 4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinde gösterilen süreler içinde
işveren tarafından sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur. Ancak bu kapsamda öngörülen
izin süreleri, tarafların anlaşması ile bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere en çok üçe
bölünebilir.
(3) İşveren tarafından yıl içinde verilmiş bulunan diğer ücretli ve ücretsiz izinler veya
dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemez.
(4) Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta
tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.
(5) Yıllık ücretli izinleri işyerinin kurulu bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek
olanlara istemeleri ve bu hususu belgelemeleri şartıyla gidiş ve dönüşlerinde yolda geçecek
süreleri karşılamak üzere işveren toplam dört güne kadar ücretsiz izin vermek zorundadır.
İşveren, işyerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izinlerini gösterir izin kayıt belgesi tutmak
zorundadır.
(6) Yıllık ücretli izin işçilere istekleri üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler
tarafından verilir.
Ücretsiz izin
MADDE 36- (1) İşçilere, bakmaya mecbur olduğu veya işçi refakat etmediği takdirde
hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır kaza
geçirmesi veya önemli bir hastalığa tutulmuş olması hallerinde, bu hallerin raporla
belgelendirilmesi şartıyla, istekleri üzerine en çok altı aya kadar ücretsiz izin verilebilir. Aynı
şartlarla bu süre bir katına kadar uzatılabilir.
(2) İşçilere, 10 hizmet yılını tamamlamış olmaları ve istekleri halinde işçilik süreleri
boyunca ve bir defada kullanılmak üzere altı aya kadar ücretsiz izin verilebilir.
(3) Yetiştirilmek üzere (burslu veya kendi imkânlarıyla gidenler dâhil) yurt dışına
Devlet tarafından gönderilen öğrenci ve memurlarla, yurt içine ve yurt dışına sürekli görevleatanan memurların işçi olan eşlerine işçilik süresince her defasında bir yıldan az olmamak
üzere en çok sekiz yıla kadar ücretsiz izin verilebilir. Ücretsiz izin süresinin bitiminden önce
mazeretini gerektiren sebebin kalkması halinde, işçi derhal görevine dönmek zorundadır.
Mazeret sebebinin kalkması halinde veya ücretsiz izin süresinin bitiminden itibaren 10 gün
içinde görevine dönmeyenler hizmet akdini feshetmiş sayılır.
(4) Ücretsiz izin işçilere istekleri üzerine 17 nci maddede belirtilen amirler tarafından
verilir.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İzin süresini kısaltma ve kaldırma yetkisi
MADDE 37- (1) Savaş ve olağanüstü durumlarda verilecek izinler, Başbakan, Bakan
ve valilerce kaldırılabilir veya süresi kısaltılabilir.
Belge kullanımı
MADDE 38- (1) Her türlü izinlerde izne ayrılanlar için görevli bulunduğu birimlerce
İzin Onay Belgesi düzenlenir. Bu belgenin bir bölümü izne konu olan diğer belgelerle birlikte
izni kullananın özlük dosyasına konulur. Bir bölümü ise izne ayrılan personele verilir. Ayrıca
izinlere ilişkin bilgiler, düzenli olarak MEBBİS e-personel modülüne işlenerek sisteme
yansıtılır. İşlenen kişisel kayıtlar İzin Takip Kontrol Kartından izlenir.
(2) Özlük dosyası Bakanlıkta tutulan personelden aylıksız izin verme yetkisi valilikte
bulunanların izin onaylarının bir sureti, dosyalarına konulmak üzere 15 gün içinde Bakanlığa
(İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü) gönderilir ve MEBBİS e-personel modülüne işlenerek
sisteme yansıtılır.
Görev yeri değiştirilenlerin izin bilgileri
MADDE 39- (1) Görev yeri değiştirilen personelin yıl içinde izin kullanıp
kullanmadığı; kullanmış ise türü, süresi, hangi yıla ait olduğu ve hangi tarihler arasında
kullandığı, MEBBİS e-personel modülüne işlenerek sisteme yansıtılır. İşlenen kişisel kayıtlar
İzin Takip Kontrol Kartından izlenir.
İzne ayrılan personele vekâlet
MADDE 40- (1) İzin vermeye yetkili amirler, izne ayrılacak personele kimin vekâlet
edeceğini personelin izne ayrılmasından önce belirler. Vekâlet görevinin, özel bir hüküm
yoksa hiyerarşik kademeler dikkate alınarak, izne ayrılan personele makam ve unvan
bakımından en yakın olana verilmesi esastır.
Sorumluluk
MADDE 41- (1) İzne ayrılan personel, kullandığı iznin bitimini izleyen ilk çalışma
gününde görevine başlamak zorundadır. Kurumunca kabul edilebilir özrü olmaksızın izin
bitiminde görevine başlamayan, izin belgelerinde yanlış beyanda bulunan ve onaylı belgelere
aykırı davrananlar hakkında ilgili disiplin hükümleri uygulanır.
Yetki devri
MADDE 42- (1) İzin vermekle yetkili amirler, bu yetkilerini alt kademelere
devredebilirler.İznin yurt dışında geçirilmesi
MADDE 43- (1) Kanunî izin sürelerini yurt dışında geçirmek isteyen personelin bu
durumu İzin Onay Belgesinde belirtmesi yeterlidir.
(2) Öğretmenlerden yarıyıl ve yaz tatillerini yurt dışında geçirmek isteyenlerin, iznin
geçirileceği adresi disiplin amirine yazılı olarak bildirmesi yeterlidir.
Kazanılmış haklar
MADDE 44- (1) Bu Yönerge kapsamındaki personele daha elverişli hak ve menfaatler
sağlayan kanun, yönetmelik veya sözleşmeden doğan kazanılmış haklar saklıdır.
Hüküm bulunmayan hâller
MADDE 45- (1) Bu Yönergede hüküm bulunmayan hâllerde ilgili mevzuat hükümleri
uygulanır.
Yürürlükten kaldırma
MADDE 46- (1) Bu Yönergenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Bakanlık
Makamının 13/02/2001 tarihli ve B.08.0.PGM.0.23.01.03-6-490/17730 sayılı Onayı ile
yürürlüğe konulan Millî Eğitim Bakanlığı Personeli İzin Yönergesi yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 47- (1) Bu Yönerge onay tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 48- (1) Bu Yönerge hükümlerini Bakan yürütür.
(1) Bu fıkra 05.04.2013 tarihli ve 485808 sayılı Bakan Onayı ile eklenmiş olup, metne işlenmiştir.
(2) Bu bent 05.04.2013 tarihli ve 485808 sayılı Bakan Onayı ile eklenmiş olup, metne işlenmiştir.
(3) Bu fıkradaki ikinci ve üçüncü cümle 05.04.2013 tarihli ve 485808 sayılı Bakan Onayı ile madde
metninden çıkarılmıştır.
(4) Bu bent 05.04.2013 tarihli ve 485808 sayılı Bakan Onayı ile eklenmiş olup, metne işlenmiştir.
(5) Bu bent 13.05.2013 tarihli ve 943496 sayılı Bakan Onayı ile değiştirilmiş olup, metne işlenmiştir.
(6) Bu bent 13.05.2013 tarihli ve 943496 sayılı Bakan Onayı ile değiştirilmiş olup, metne işlenmiştir.
(7) Bu fıkra 13.05.2013 tarihli ve 943496 sayılı Bakan Onayı ile değiştirilmiş olup, metne işlenmiştir.

İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.